Στους δρόμους!

Posted on February 17, 2013 by

1


Η ισοπέδωση ενός λαού προϋποθέτει την κατάργηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, την καταπάτηση του Συντάγματος, τη φίμωση των διαφορετικών απόψεων, την καταστρατήγηση της δημοκρατίας.

Τις τελευταίες μέρες, η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ (πάντα σε αγαστή συνεργασία με τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα μεγάλα μαγαζιά των ΜΜΕ) έχει εντείνει την επίθεση σε ολόκληρο τον λαό.

– Η βία των δυνάμεων καταστολής είναι πια καθημερινή. Τα ΜΑΤ, η ΔΙΑΣ και η ΔΕΛΤΑ πλέον χτυπάνε ατιμώρητα τους πάντες: συνδικαλιστές, νέους, ηλικιωμένους, ανάπηρους, βουλευτές της αριστεράς, ομάδες, συλλογικότητες. Κλούβες με πάνοπλους ματατζήδες βρίσκονται σε κάθε γωνία του κέντρου της Αθήνας. Προκαλούν, προπηλακίζουν και τρομοκρατούν ανεξέλεγκτα. Είτε εκτελούν εντολές, είτε απολαμβάνουν μιας σιωπηλής ασυλίας στις έκνομες συμπεριφορές τους.

– Χτυπάνε με όλα τα μέσα τον εργατικό συνδικαλισμό. Προσπαθούν να καταργήσουν το δικαίωμα στην απεργία. Η κυβέρνηση επιτάσσει απεργούς στο Μετρό και τα λιμάνια. Συνδικαλιστές ψεκάζονται με χημικά, χτυπιούνται με κλομπ και συλλαμβάνονται για μια παράσταση διαμαρτυρίας. ΜΑΤ επιτίθενται σε αγρότες. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μαλώνει τους απεργούς δημοσιογράφους και ανακαλύπτει σχέδια αποαστεθεροποίησης της χώρας. Αστυνομικοί “επισκέπτονται” συνελεύσεις εργαζομένων, για να διαπιστώσουν μήπως διασαλεύεται η τάξις. Τα δικαστήρια κρίνουν παράνομες και καταχρηστικές όλες τις απεργίες, εκτός από αυτή των δικαστικών.

– Τα ΜΜΕ, σε διατεταγμένη υπηρεσία, εκτοξεύουν καθημερινά λάσπη κατά συνδικαλιστών, εργασιακών κλάδων, εργαζομένων. Χρήσιμος εργαζόμενος είναι μόνο όποιος δεν αντιστέκεται. Οι υπόλοιποι αποτελούν εμπόδιο στην ανάπτυξη. Η αλήθεια αποκρύπτεται, διαστρεβλώνεται, φιμώνεται. Αλήθεια είναι μόνο ό,τι συμφέρει την κυβέρνηση και τα αφεντικά των μεγάλων εκδοτικών συγκροτημάτων. Και ηθικό είναι ότι είναι και νόμιμο. Τα υπόλοιπα είναι προπαγάνδα αυτών που θέλουν να μας βγάλουν από το ευρώ,

– Η κυβέρνηση λέει ότι ο κατώτερος μισθός των 500 ευρώ είναι πολύ υψηλός. Οι πολιτικοί προϊστάμενοι των υπουργείων επιτίθενται στους εργαζόμενους για να δικαιολογήσουν επιλογές ή ανικανότητα που οδηγούν στην καταστροφή. Όταν προμηνύονται κινητοποιήσεις, όλως τυχαίως και πολύ βολικά, διαρρέουν νέες αποκαλύψεις για σκάνδαλα και διαφθορά (που κάποιους μήνες μετά αποδεικνύονται υπερβολές ή ψέμματα, αλλά ποιος θα ασχολείται μέχρι τότε…).

– Την ίδια στιγμή που ισοπεδώνεται το κοινωνικό κράτος, που διαλύεται η δημόσια παιδεία και υγεία, που 4 εκατομμύρια πολίτες είναι πια στα όρια της φτώχειας, που η επίσημη ανεργία έχει φτάσει στο 28%, κάποιοι συνεχίζουν να κάνουν αυτό που ξέρουν τόσο καλά. Κυβερνητικά στελέχη διαπλέκονται με μεγαλοεπιχειρηματίες. Σύμβουλοι του πρωθυπουργού υπερασπίζονται μαφιόζους που απειλούν ανεξάρτητους δημοσιογράφους.  Τα πραγματικά σκάνδαλα, όπως αυτά της λίστας Λαγκάρντ, συγκαλύπτονται, αποκαλύψεις αποκρύπτονται και έγκριτοι σχολιαστές στα πάνελ σπεύδουν να βγάλουν λάδι όλους τους εμπλεκόμενους. Βουλευτές γίνονται συνήγοροι εφοπλιστών και βιομηχάνων στην επίθεσή τους κατά εφημερίδων. Ο Σαμαράς καλεί στο σπίτι του μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου και κίτρινους δημοσιογράφους, προκειμένου να τους πείσει να αγοράσουν δημόσιες συχνότητες που υπάρχει κίνδυνος να στεγάσουν φωνές που δεν του είναι αρεστές.

– Το περιβάλλον καταστρέφεται συστηματικά, μέσα από το fast track ξεπούλημα πλουτοπαραγωγικών πηγών, από το οποίο ο λαός δεν έχει να κερδίσει απολύτως τίποτα. Νησιά βγαίνουν στο σφυρί με τη συγκατάθεση των ναζί της Χρυσής Αυγής.

– Πολιτικοί χώροι στοχοποιούνται ως έκνομοι και επικίνδυνοι για τη δημοκρατία, τη στιγμή που αυτοί που πραγματικά απειλούν τη δημοκρατία, συστηματικά συνεργάζονται με το κράτος και τις δυνάμεις καταστολής και τα καθημερινά τους εγκλήματα μένουν ατιμώρητα. Πρώην υπουργοί και σύμβουλοι του πρωθυπουργού επιδίδονται καθημερινά σε έναν ψηφοθηρικό και επικίνδυνο αγώνα νομιμοποίησης του κοινοβουλευτικού φασισμού.

Απέναντι σε αυτή τη γενικευμένη επίθεση, εμείς οι εργαζόμενοι, άνεργοι, φτωχοί έχουμε μόνο μία επιλογή. Την αντίσταση.

Η δύναμή τους είναι η δική μας αδράνεια και υποταγή. Η δική μας δύναμη είναι η αλληλεγγύη, η οργάνωση και ο αγώνας. Μέχρι να φύγουν.

Πρέπει να δυναμώσουμε τα σωματεία μας, πρέπει να ενισχύσουμε τις δικές μας δομές αντιπληροφόρησης, ταξικής αλληλεγγύης και αντίστασης, πρέπει πια να είμαστε συνέχεια στους δρόμους.

Ας είναι η απεργία της 20ης Φλεβάρη η αρχή της ανατροπής.

 

 

Advertisements