Αποκλειστική είδηση: Ήρθε το φθινόπωρο!

Posted on September 3, 2012 by

0


Του Ριρίκου Μαλατέστα.

Είχαμε καιρό να τα πούμε από αυτό το μπλογκ. Λογικό θα μου πεις. Καλοκαίρι ήταν. Θάλασσα, μπανάκια, εξοχές. Δύσκολο να συγκεντρωθείς και να κάτσεις να γράψεις κάτι για την κατάσταση γύρω σου. Όλοι έχουμε ανάγκη να φτιάξουμε τις άμυνές μας, για λίγο καιρό να μην ακούμε τίποτα για μέτρα και μειώσεις, να πάρουμε δυνάμεις, να ακούμε μόνο το κύμα και τα τζιτζίκια.

Αυτό το καλοκαίρι, η φράση που ακουγόταν σχεδόν όσο και τα τζιτζίκια ήταν το ολοκαίνουργιο κλισέ «Το φθινόπωρο θα γίνει χαμός». Όποιος δε συμμεριζόταν τη βεβαιότητα αυτή, αντιμετωπιζόταν καχύποπτα. «Γιατί ρε φίλε δεν το πιστεύεις; Ο κόσμος θα ξεσηκωθεί. Δε θα τους περάσει.»

Λοιπόν φίλε αγωνιστή εν υπνώσει, guess what? Το φθινόπωρο ήρθε. Και πουθενά δε γίνεται χαμός. Και ξέρεις κάτι; Όσο εσύ δείχνεις το ροζ μπλουζάκι που πήρες στις εκπτώσεις από τα Ζάρα για να αναδεικνύει το τροπικό σου μαύρισμα, όσο παίζεις με το i-phone που πήρες με δόσεις και όσο ασχολείσαι με τα χάλια του Βάζελου και της ΑΕΚ ή με τη νέα φωτογράφιση της τριτοτέταρτης σελέμπριτι, κάποιοι χαίρονται που δε γίνεται χαμός:

– Χαίρεται η κεντροαριστεροακροδεξιά κυβέρνηση που ετοιμάζει νέες μειώσεις στο μισθό, τη σύνταξη και το επίδομα ανεργίας σου και βλέπει ότι οι αντιδράσεις είναι μέχρι τώρα χλιαρές.
– Χαίρεται η τρόικα που περιμένει ότι και τα νέα μέτρα, που εξασφαλίζουν τα λεφτά των δανειστών, θα περάσουν χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες.
– Χαίρονται οι εφοπλιστές, οι τράπεζες και οι βιομήχανοι γιατί δεν υπάρχει καμία σκέψη για αύξηση της φορολογίας τους.
– Χαίρεται το μεγάλο κεφάλαιο, γιατί δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μειωθούν οι τιμές σε οποιοδήποτε προϊόν ή υπηρεσία, ιδιαίτερα όσα έχουν ανελαστική ζήτηση. Άρα τα υπερκέρδη τους διασφαλίζονται μέχρι κεραίας.
– Χαίρονται οι πολυεθνικές γιατί βλέπουν ότι ετοιμάζεται πολύ μεθοδικά το ξεπούλημα δημόσιων αγαθών (νερό, ρεύμα, παραλίες, νησιά, κ.α.).
– Χαίρονται οι αστυνομικοί, οι στρατιωτικοί και οι δικαστικοί που – ω! του θαύματος- θα εξαιρεθούν από τις μισθολογικές μειώσεις (Γιατί, βλέπεις, αυτά τα μέτρα χωρίς μια μίνι-χούντα δεν περνάνε. Και χούντα χωρίς δυνάμεις καταστολής και ένα δικαστικό σύστημα-υποχείριο της εξουσίας δεν υπάρχει. Ο ματατζής πρέπει να παίρνει μπόνους για το λειτούργημά του να ψεκάζει απροστάτευτο κόσμο και ο δικαστής να μην έχει αναστολές όταν βγάζει άλλη μια απεργία παράνομη)
– Χαίρεται η εκκλησία που η περιουσία της εξαιρείται από τη φορολογία και οι παπάδες δε θα υποστούν καμία μείωση στο μισθό τους (Θυμήστε μου κάποιος, πληζ, γιατί από τους δικούς μου φόρους πληρώνονται πλουσιοπάροχα οι παπάδες αλλά ένας νεοδιόριστος εκπαιδευτικός παίρνει λιγότερα από 600€;).
– Χαίρονται οι νεοναζί που, ανενόχλητοι και με τις πλάτες της πιο ρατσιστικής κυβέρνησης των τελευταίων δεκαετιών, αλωνίζουν και μαχαιρώνουν μετανάστες, καρπωνόμενοι τον αποπροσανατολισμό και την αμάθεια ενός μεγάλου και απογοητευμένου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας.

Πολύς κόσμος χαίρεται, όσο εσύ ασχολείσαι με το αν οι φωτιές στη Χίο ήταν αποτέλεσμα της δράσης Τούρκων πρακτόρων ή αν ήταν δίκαιος ο αποκλεισμός μια ηλίθιας αθλήτριας από τους Ολυμπιακούς.

Και τώρα που ήρθε το φθινόπωρο, πόσο σίγουρος είσαι ότι θα γίνει χαμός;
Γιατί εγώ είμαι σίγουρος για πολλά άλλα. Σε πάω και στοίχημα: Το φθινόπωρο θα βρέξει, θα φάμε τα τελευταία μας παγωτά, θα κατεβάσουμε τα χειμωνιάτικα, δε θα πιστεύουμε πόσο μας ήρθε το πετρέλαιο, θα πληρώνουμε 1,2€ το λεπτό για να κλείσουμε τηλεφωνικά ραντεβού σε γιατρό του ΕΟΠΠΥ, θα φάμε στη μάπα τα νέα σκουπίδια και την προπαγάνδα των καναλιών. Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως θα γίνει χαμός.

Γιατί για να γίνει αυτό θα πρέπει να προηγηθούν κάποια ψιλοβασικά πραγματάκια:
– Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πώς δεν υπάρχει πια κανένα περιθώριο υποχώρησης. Έτσι και περάσουν και αυτά τα μέτρα, πλέον μπαίνει ζήτημα φυσικής επιβίωσης. (Για κάποιους από μας έχει ήδη μπει)
– Θα πρέπει να ξαναθυμηθούμε έννοιες όπως αλληλεγγύη και ανυπακοή.
– Θα πρέπει να συμμετέχουμε όλοι ενεργά στις διαδικασίες των σωματείων μας και να ξεφορτωθούμε τις γραφειοκρατικές ή ξεπουλημένες ηγεσίες. Η πλήρης συνδικαλιστική αδράνεια των τελευταίων 6 μηνών αποτελεί απόδειξη της ανικανότητας ή/και του αντεργατικού τους ρόλου.
– Θα πρέπει να αναπτύξουμε τοπική δράση ιδρύοντας ή ενισχύοντας δίκτυα αλληλεγγύης που θα βοηθήσουν όσους συμπολίτες μας βρίσκονται σε χειρότερη θέση από εμάς.
– Θα πρέπει να αντισταθούμε έμπρακτα στο φασισμό που μας κυκλώνει, στο δρόμο, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς και στη Βουλή.
– Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πια ότι ο μόνος δρόμος αντίστασης είναι οι απεργίες, οι καταλήψεις και οι διαδηλώσεις.

Γιατί όταν λες «Ο κόσμος θα ξεσηκωθεί» περιμένεις την αρχή να την κάνει κάποιος άλλος κόσμος, στον οποίο εσύ θεωρείς ότι δεν ανήκεις. Κάποιος που θα σε πάρει από το χεράκι και θα σου πει “κοίτα, είναι δύσκολα τα πράγματα, πρέπει να κάνουμε καμιά απεργία, έτσι για την τιμή των όπλων” Κι εσύ ok, μέσα είσαι, άμα λάχει και αν δεν έχεις δουλειά, θα κατέβεις και ένα απόγευμα στο Σύνταγμα να φωνάξεις δυο συνθήματα και να βγάλεις πέντε φωτογραφίες να ανεβάσεις στο facebook. Όμως μη σου ζητούν και να πάρεις το λόγο στη συνέλευση, υπάρχουν άλλοι που τα λένε καλύτερα. Στο κάτω-κάτω, σιγά μην ασχοληθώ με τους ξεφτίλες τους συνδικαλιστές. Και σιγά μη συγκρουστώ με την αστυνομία, τί είμαι αναρχικός; Και σιγά μην υπερασπιστώ το μετανάστη που τραμπουκίζει ο χρυσαυγίτης στο μετρό. Πρώτον, φοβάμαι, και δεύτερο, εντάξει δε συμφωνώ με αυτές τις πρακτικές, αλλά περπατάς στην Αριστοτέλους και δεν ακούς ελληνικά πια. Και εντάξει, καλό αυτό με τα δίκτυα αλληλεγγύης, αλλά έχω κατεβάσει μια σειρά και θέλω να κάτσω να τη δω το απόγευμα.

Έτσι όμως, κανένας χαμός δε θα γίνει το φθινόπωρο. Και τα μέτρα θα περάσουν, και οι εφοπλιστές θα τη βγάλουν ζάχαρη, και οι φασίστες θα σηκώσουν (κι άλλο) κεφάλι, και σε λίγο συνάδελφε ούτε δουλειά θα έχεις, ούτε μισθό, ούτε λεφτά για να πληρώσεις το εισιτήριο για Αυστραλία.

Ναι, αλλά το Μάη θα γίνει χαμός. Θα φύγουν με ελικόπτερα.

Advertisements
Posted in: Απόψεις