Όλα συνεχίζονται

Posted on May 6, 2012 by

0


Κυριακή 6 Μαϊου. Κυριακή των εκλογών. 5 η ώρα, και αφού έκανα όλα όσα προβλέπει η σημερινή μέρα (ξύπνημα σχετικά νωρίς, σερφάρισμα για τις τελευταίες ειδήσεις, πολιτική κουβέντα με φίλους, ζύμωση, ψήφος, φαγητό με γονείς, καφές με άλλους φίλους), και περιμένοντας να αρχίσουν να ανακοινώνονται τα πρώτα αποτελέσματα, κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και βάζω σε μια λευκή σελίδα όλες μου τις απορίες: Τι σημαίνει η σημερινή μέρα; Είναι μια αρχή ή ένα τέλος; Γράφουμε ιστορία ή πρέπει να αρχίσουμε να φοβόμαστε; Παίζουμε κάποιο ρόλο ή όχι; Είμαστε πολίτες ή ψηφοφόροι;

Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Εδώ και είκοσι χρόνια, από όταν άρχισα να ασχολούμαι με την πολιτική, δεν έχω ξαναζήσει τέτοια προεκλογική περίοδο. Και μάλλον κανένας άλλος. Όλα είναι ρευστά. Όλα παίζουν. Και τα πιο ελπιδοφόρα σενάρια και τα πιο ζοφερά. Και όλοι -μα όλοι- ασχολούνται με την πολιτική. Όχι μόνο με τις εκλογές, αλλά με την πολιτική της καθημερινότητας και με την καθημερινότητα της πολιτικής. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει άλλωστε; Όταν η πραγματικότητα σου κάθεται στο σβέρκο, δεν μπορείς να μην αποδεχτείς μία αλήθεια: Όλα είναι πολιτική.

Αυτό είναι το πρώτο θετικό συμπέρασμα του τελευταίου καιρού. Κανείς δεν έχει πια την πολυτέλεια να αδιαφορήσει. Το τίμημα για αυτή τη συμμετοχή, το πληρώσαμε βέβαια όλοι βαριά. Ή μάλλον, πληρώσαμε βαριά το τίμημα για τη μη συμμετοχή των προηγούμενων χρόνων.

Τι πρέπει να περιμένουμε από τη σημερινή μέρα; Όλα και τίποτα. Σόρρυ για το κλισέ, αλλά έτσι το βλέπω. Μπορεί όντως να είναι μια καλή αρχή η 6η Μαϊου. Μπορεί ο κόσμος να έχει όντως καταλάβει τί του συμβαίνει και να το δείξει σήμερα. Πώς; Είναι απλό. Καταψηφίζοντας αυτούς που μας έφεραν εδώ, τα δεκανίκια τους και τους νοσταλγούς της χούντας και του Χίτλερ. Δείχνοντας με την ψήφο του ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Και ότι τόσες πορείες, συγκεντρώσεις σε πλατείες, απεργίες και διαδηλώσεις τον έκαναν να αναθεωρήσει κάποια δεδομένα. Ότι, τέλος πάντων, έχει βάση το σύνθημα που λέει: “στο δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις”.

Από την άλλη βέβαια, μπορεί τόσος κόσμος που συνεχίζει και βλέπει ειδήσεις, που συνεχίζει να έχει ελπίδες για μια θέση στο δημόσιο για τα παιδιά του ή για τίποτα κονδύλια από το ΕΣΠΑ, που νομίζει ότι το πραγματικό του πρόβλημα είναι οι μετανάστες, να δείξει ότι δε θέλει να αλλάξει τίποτα. Ή ότι η αλλαγή που οραματίζεται είναι ένας εφιάλτης για όποιον έχει την παραμικρή γνώση ιστορίας.

Πολλοί λένε ότι σήμερα κρίνονται όλα. Αυτό εκτός από λάθος είναι και επικίνδυνο. Είναι λάθος, γιατί ποτέ οι εκλογές δεν επέφεραν ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή μας. Και είναι επικίνδυνο, γιατί τόσος κόσμος που συμμετείχε σε όλες τις προσπάθειες αντίστασης των τελευταίων δύο χρόνων βασίζει τις ελπίδες του σε μια εκλογική διαδικασία που αν δεν οδηγήσει στον επιθυμητό κοινωνικό μετασχηματισμό, θα οδηγήσει στην απογοήτευση και την απαξία.

Δηλαδή δεν πρέπει να συμμετάσχω στις εκλογές; Προφανώς και πρέπει. Πρέπει να πείσουμε και όλους τους φίλους και τους συγγενείς μας να συμμετέχουν. Γιατί να χαρίσεις ένα, έστω και κακοποημένο, όπως έχει καταντήσει, δικαίωμά σου; Συμμετέχουμε έχοντας όμως πάντα στο μυαλό μας, ότι σήμερα δεν θα κριθούν τα πάντα. Ότι αύριο είναι ακόμα πιο σημαντική μέρα. Είναι πιο σημαντική η οργάνωση του αγώνα από δω και πέρα, παρά οι πανηγυρισμοί ή η απογοήτευση των εκλογών.

Είναι δηλαδή μια αρχή ή μια κατάληξη; Δεν είναι τίποτα από τα δύο. Είναι ένας σταθμός μιας πορείας που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια και δε θα σταματήσει ποτέ. Είναι ένα σημείο μια πορείας για κοινωνική απελευθέρωση, δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη, ανθρωπιά. Για μένα τουλάχιστον, και για όλους τους ανθρώπους που σέβομαι και εκτιμώ. Για όλους αυτούς δηλαδή που δε θεωρούν τους εαυτούς τους ούτε οπαδούς, ούτε ψηφοφόρους, αλλά πολίτες.

Τίποτα δεν κερδήθηκε. Τίποτα δε χάθηκε. Όλα συνεχίζονται.

Advertisements
Posted in: Απόψεις