Που είναι ο υπουργός Υγείας;

Posted on December 4, 2011 by

2


Αναδημοσίευση από το Psi-Action.

 

Κύριε υπουργέ Υγείας,

Παρατηρώ τόσο καιρό στην κορυφή της ιστοσελίδας σας αυτό το: “Που είναι οι χρήστες της υγείας…” και περιμένω να με βρείτε, ώστε να μου δοθεί η ευκαιρία να απαντήσω στα ερωτήματα που θέτετε. Όμως, επειδή πέρασε αρκετός καιρός (από τις 12.02.2011) και ακόμα περιμένω, σκέφτηκα να σας γράψω δυο λόγια για να μη χάνετε το χρόνο σας ψάχνοντας να με βρείτε.

Καταρχάς, θα ήθελα να σας πω ότι έχετε δίκιο. Είμαι και εγώ ένας από τους χρήστες της υγείας και πληρώνω πολλά χρόνια το ασφαλιστικό μου ταμείο. Είναι αλήθεια ότι καμία κυβέρνηση δεν με ρώτησε αν τα κάνει καλά. Ούτε αν μου αρέσουν οι γιατροί με ρώτησε, ούτε για το σύστημα. Χαίρομαι που εντοπίσατε το συγκεκριμένο πρόβλημα. Θα ήταν καλό να ζητούν τη γνώμη μας για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, τις οποίες ακριβοπληρώνουμε.

Πρόσφατα επισκέφθηκα, μετά από πολυήμερη αναμονή, γιατρό στο ΙΚΑ της περιοχής μου. Μου έγραψε μια εξέταση αίματος και μια ακτινογραφία. Για την εξέταση αίματος έπρεπε να κλείσω ραντεβού. Το μήνυμα στο τζάμι του γκισέ ήταν σαφές: “Μόνο 50 ραντεβού την ημέρα”. Ήταν μεσημέρι. Άρα, θα έπρεπε να πάω το επόμενο πρωί και αν ήμουν μέσα στους 50 πρώτους θα έκλεινα το ραντεβού, αλλιώς …την μεθεπόμενη μέρα. Όσο για την ακτινογραφία, η υπάλληλος με παρέπεμψε στο ΙΚΑ άλλης περιοχής γιατί το μηχάνημα είχε χαλάσει. Η επόμενη δοκιμασία ήταν να πειστεί ο υπάλληλος του ΙΚΑ (της άλλης περιοχής) να μου κλείσει ραντεβού, εφόσον δεν ήταν το υποκατάστημα της περιοχής μου…

Μετά από αρκετό χρονικό διάστημα, και αφού κατάφερα να κάνω τις εξετάσεις,  επισκέφθηκα και πάλι τον ίδιο γιατρό. Αυτή τη φορά μου συνέστησε να κάνω μια αξονική τομογραφία. “Στη γραμματεία”, μου είπε ο γιατρός, “θα σας δώσουν τη λίστα με τα συμβεβλημένα διαγνωστικά εργαστήρια”. Μπροστά από τη γραμματεία άνδρες και γυναίκες -ανάμεσά τους μπορεί να ήταν και “ο φουκαράς εβδομήντα οκτώ ετών” ή το “γκαρσόνι που πλήρωνε σαράντα δύο χρόνια”- έδιναν μάχη για ένα κομμάτι χαρτί. Ήταν η λίστα με τα συμβεβλημένα διαγνωστικά εργαστήρια! Το μήνυμα στο τζάμι του γκισέ ήταν και πάλι σαφές: “Δεν υπάρχει χαρτί για φωτοτυπίες”…

Να μη συνεχίσω, κύριε υπουργέ. Απαιτήθηκαν πολύωρες αναμονές, περιπλανήσεις, απουσίες από τη δουλειά μου, για να έχω μια διάγνωση, μετά από δύο μήνες. Και όλα αυτά χωρίς να είμαι στην καλύτερη σωματική και ψυχολογική κατάσταση, όπως συνήθως συμβαίνει σε κάθε ασθενή.

Παρόμοιες εμπειρίες έχουν όλοι οι χρήστες του συστήματος της υγείας και όποιος το αρνείται προφανώς δεν έχει επισκεφθεί υπηρεσίες υγείας. Φυσικά, θα μπορούσε κανείς να διηγηθεί πολλές τραγικές ιστορίες, αλλά προτίμησα να περιγράψω μια συνηθισμένη επαφή (ρουτίνας) με το σύστημα υγείας.

“Αυτό πρέπει να αλλάξει”, λέτε. Δεν είναι αρκετό διάστημα το κόμμα σας στην κυβέρνηση και εσείς στο αρμόδιο υπουργείο; Σε ποιόν απευθύνεστε όταν λέτε: “αυτό πρέπει να αλλάξει”; Ποιος θα κάνει κάτι για τις τεράστιες αναμονές, την έλλειψη μηχανημάτων που την αναπληρώνουν τα συμβεβλημένα διαγνωστικά εργαστήρια (με τι κόστος για τους ασφαλισμένους, άραγε;), τα χαλασμένα μηχανήματα, το χαρτί για τις φωτοτυπίες που …τελείωσε;

Αν εσείς ρωτάτε: “Που είναι οι χρήστες της υγείας;”, να είστε σίγουρος ότι και αυτοί αναρωτιούνται: “Που είναι ο υπουργός υγείας;”, όταν καθημερινά ταλαιπωρούνται στο λαβύρινθο ενός συστήματος που έχει πλέον καταρρεύσει.

ΥΓ 1. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι επόμενοι υπουργοί δεν θα μιλάνε για τον “φουκαρά εβδομήντα οκτώ ετών” και το “γκαρσόνι που πλήρωνε σαράντα δύο χρόνια”, γιατί σε λίγα χρόνια, έτσι όπως εξελίσσεται το σύστημα υγείας – πρόνοιας – συνταξιοδότησης, οι παραπάνω θα αποτελούν είδος προς εξαφάνιση.


ΥΓ 2. Μια που είπα για είδος προς εξαφάνιση, να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω τον υπουργό υγείας για τη συγκινητική φιλανθρωπική πράξη του (τώρα που πλησιάζουν τα χριστούγεννα) να καταβάλει τα δεδουλευμένα των καλοκαιρινών μηνών στους εργαζόμενους στην ψυχική υγεία, ώστε να μπορούν και αυτοί να πληρώσουν τα χαράτσια τους.


ΥΓ 3. Οι εργαζόμενοι στην ειδική αγωγή, που παραμένουν επτά μήνες απλήρωτοι, μπορούν να απευθυνθούν στις τράπεζες για χαρατσοδάνειο. Μπορεί η κυβέρνηση να μην πληρώνει τα δεδουλευμένα, αλλά απαιτεί “συνέπεια στις υποχρεώσεις”.

 

Advertisements